OSŁONIAK - Nerwiak

 

Osłoniak jest zwykle wolno rosnącym guzem, który rozwija się z komórek osłonki nerwu przedsionkowo - ślimakowego. Nerw przedsionkowo - ślimakowy odpowiedzialny jest za równowagę i słuch, a wzrost guza może prowadzić do postępującej głuchoty poprzedzonej dzwonieniem w uchu i uczuciem niestabilność.

 

Jest to najczęściej guz rosnący bardzo powoli, ale rzadko może gwałtownie rosnąć i stać się wystarczająco duży, aby naciskać na pień mózg i zakłócać funkcje życiowe.

 

Leczenie osłoniaka nerwu przedsionkowego może obejmować wykonywanie regularnych badań obrazowych, radioterapię i leczenie neurochirurgiczne.

 

Objawy

 

Pierwsze objawy nerwiaka są często subtelne i mogą utrzymywać się przez wiele lat. Zwykle początkowo wynikają one z ucisku guza na nerwy odpowiedzialne za słuch i równowagę. Ucisk guza na sąsiednie nerwy kontrolujące ruchy mięśni twarzy, czucie w obrębie twarzy czy też połykanie (nerwy twarzowy, trójdzielny, językowo-gardłowy), pobliskie naczynia krwionośne lub struktury mózgu mogą również powodować inne objawy neurologiczne.

 

Najbardziej charakterystycznymi objawami nerwiaka są: postępujące pogorszenie słuchu poprzedzone występowaniem dzwonienia czy też szumów w tym uchu, rzadko może dojść do nagłego pogorszenia słuchu (głuchoty), odrętwienie połowy twarzy czy bardzo rzadko osłabienia ruchów twarzy. W bardzo rzadkich przypadkach guz może być na tyle duży, ze uciskając pień mózgu może zagrażać życiu.

 

Przyczyny i czynniki ryzyka

 

W większości przypadków nerwiaka nerwu przedsionkowego nie ma identyfikowalnej przyczyny wystąpienia guza. W rzadkich przypadkach, szczególnie gdy guzy są mnogie bądź nerwiakowi towarzyszą oponiaki istnieje ryzyko występowania u pacjenta nerwiakowłókniakowatości typu 2 (Neurofibromatozy). Jest to rzadka choroba uwarunkowana genetycznie.

 

Diagnostyka

 

Podstawową metodą diagnostyki obrazowej jest badanie rezonansu magnetycznego (MRI). Badanie to często jest uzupełniane badaniem tomografii komputerowej (TK) celem oceny struktur kostnych jak i do zaplanowania ewentualnego leczenia operacyjnego.

 

Jednym z dodatkowych badaniem do diagnostyki obrazowej jest ocena audiologiczna słuchu (audiometria) pacjenta. W tym badaniu, oceniany jest zakres słyszalnych przez pacjenta dźwięków o różnych tonach oraz zdolność rozumienia mowy.

 

Każdy z pacjentów ma wykonywane również badanie neurofizjologiczne oceniające funkcje nerwu trójdzielnego (odpowiadającego za czucie w obrębie twarzy) oraz nerwu twarzowego (odpowiadającego za ruchy mięśni twarzy).

 

Leczenie

 

W przypadku niewielkich, przypadkowo wykrytych nerwiaków jedną z opcji postępowania jest aktywna obserwacja zmiany, zwłaszcza w przypadku osób starszych. Najczęściej obserwacja polega na regularnych badaniach obrazowych i badaniach słuchu.

 

Celem leczenia operacyjnego jest usunięcie guza, zachowanie funkcji nerwu twarzowego i ewentualnie zachowanie słuchu. Natomiast w przypadku radiochirurgii celem jest zatrzymanie dalszego wzrostu guza.